مقصد دوم، خانه آقای مجتبی، مددجوی ۳۵ ساله مبتلا به لنفوم. مجتبی دارای مدرک دکتری حسابداری است و پیش از بیماری، به عنوان استاد دانشگاه فعالیت میکرد. این روزها نیز در کنار درمان، خود را برای پیوند مغز استخوان آماده میکند. هنگام حضور ما، او برای انجام مراحل درمان در بیمارستان امام خمینی(ره) حضور داشت و فرصت دیدار فراهم نشد. مادرش با مهربانی از ما استقبال کرد و در کنار پذیرایی ساده و صمیمانه، از روزهایی گفت که میان بیمارستان، دارو و دعا سپری میشوند. در ادامه، حاجآقا به صورت تلفنی با مجتبی گفتوگو کردند، از وضعیت درمانش جویا شدند و برای سلامتی و بهبودی کامل او دعا کردند. با وجود همه سختیها، مجتبی دوباره به زندگی حرفهای خود بازگشته است؛ تدریس غیرحضوری را از سر گرفته و به تازگی به عنوان حسابدار مشغول به کار شده است. گویی نمیخواهد بیماری او را از حرکت بازدارد و همچنان برای ساختن فردایی بهتر تلاش میکند. در پایان این دیدارها، بیش از آنکه شاهد رنج بیماری باشیم، قدرت امید را دیدیم؛ امیدی که در نگاه یک پدر بیمار، تلاش یک نوجوان، صبوری یک مادر و اراده مردی برای ادامه زندگی جریان داشت. آراز، مجتبی و دهها مددجوی دیگر مؤسسه، هر روز با بیماری و مشکلات معیشتی مبارزه میکنند؛ اما آنچه آنان را در این مسیر استوار نگه میدارد، حضور انسانهای نیکاندیشی است که بیهیاهو در کنارشان میایستند. حمایتهای شما تنها یک کمک مالی نیست؛ فرصتی دوباره برای زندگی، امید و آرامش خانوادههایی است که چشمانتظار مهربانی شما هستند.
◆داستان های عیادت