یکشنبه ۱۰ آبانماه، در ادامه برنامههای عیادت و حمایت از بیماران تحت پوشش مؤسسه خیریه امدادگران عاشورا، به دیدار دو خانواده در تهران رفتیم؛ دو دیدار با روایتهایی از همراهی خانواده، امید و توکل در روزهای دشوار بیماری.
دیدار نخست؛ خانهای کوچک، سرشار از مهر و آرامش
نخستین مقصد، منزل بانویی مددجو بود که در مسیر درمان سرطان قرار دارد. از همان لحظه ورود، حالوهوای خانه با انرژی مثبت و صمیمیت اعضای خانواده همراه بود. خانه کوچک بود، اما عطر مهر و محبت در تمام فضای آن جریان داشت. نشانههای ارادت به اهلبیت(ع) در گوشهوکنار منزل دیده میشد و بوی غذای خوشعطری که مادر روی اجاق آماده کرده بود، فضای خانه را پر کرده بود. بچهها هم کمکم قرار بود از مدرسه برگردند.
او از همراهی همسرش میگفت؛ مردی که تمام تلاشش را میکند تا در روزهای سخت بیماری، خانواده با دغدغه و نگرانی کمتری روبهرو باشد. هزینههای زندگی و کار، تأمین مخارج خانواده را دشوارتر کرده است، اما همراهی اعضای خانواده همچنان دلگرمکننده است.
با فرارسیدن وقت اذان ظهر، با اجازه میزبان، نماز جماعت به امامت روحانی همراه در همان فضای صمیمی خانه اقامه شد. هنگام خداحافظی نیز یکی از فرزندان از مدرسه رسید؛ لحظهای شیرین که با در آغوش گرفتن مادر همراه شد. روحانی همراه نیز با مهربانی با او گفتوگو کرد و هدیهای به او داد.
در این دیدار، سبد ارزاق اهدایی یکی از خیرین گرامی، میوه و کارت هدیه امامرضایی به خانواده تقدیم شد.
دیدار دوم؛ تکیهگاهی به نام خانواده
مقصد بعدی، منزل پدری مددجو بود که درمان بیماری خود را پیگیری میکند. او در طول دیدار، بارها از همراهی همهجانبه همسرش گفت؛ زنی که در تمام روزهای دشوار بیماری، با روحیه و انرژی در کنار او ایستاده و لحظهای از همراهی دریغ نکرده است.
خانواده بسیار خونگرم و مهماننواز بودند. دشواری رفتوآمد در ساختمانی بدون آسانسور، بخشی از چالشهای زندگی روزمره آنان را نشان میداد. با وجود آثار بیماری و درمان، باور و امید در کلام میزبان پررنگ بود.
او با روحانی همراه به گفتوگو نشست و از روزهای سخت بیماری، توکل و توسل به اهلبیت(ع) سخن گفت. از خاطرات حضور در هیئت و خاطرهای شیرین از هدیهای امامرضایی یاد کرد؛ خاطرهای که برای خانواده ماندگار بود.
در پایان این دیدار، سبد ارزاق، میوه، هدایای امامرضایی و کمک حمایتی مؤسسه به خانواده اهدا شد.
همراهی؛ فراتر از یک دیدار
در هر دو خانه، آنچه بیش از هر چیز به چشم میآمد، نقش خانواده در عبور از روزهای دشوار بیماری بود؛ همسرانی که با وجود فشارهای زندگی، تکیهگاه بیماران خود هستند و مادرانی که حتی در دل نگرانیها، گرمای خانه و امید را حفظ میکنند.
این دیدارها فرصتی بود برای شنیدن روایت خانوادهها، آشنایی نزدیکتر با دغدغههایشان و رساندن بخشی از حمایتهای خیرین به آنان؛ همراهیای که میتواند در مسیر طولانی درمان، دلگرمیبخش باشد.
معاونت فرهنگی و روابط عمومی ـ مؤسسه خیریه امدادگران عاشورا
روایت دو دیدار در تهران؛ همراهی خانواده، ایمان و امید
